2 oktober, op weg naar huis

lieve mensen,

De tocht is ten einde. Langzamerhand keer ik met Thom huiswaarts. Langzamerhand moet ik proberen weer meer in het gewone leven terug te keren. Ik kijk er enorm naar uit om thuis te komen, hoewel ik weet dat het niet makkelijk zal zijn om de draad weer op te pakken. Nog steeds kan ik moeilijk woorden geven aan mijn gevoel en gedachten over de tocht. Het zijn gebeurtenissen die ik Thom vertel. De innerlijke weg, de lessen en inzichten die ik heb gekregen hebben nog nauwelijks woorden.

Mijn camino betekende ploeteren in de modder, strijden tegen de hitte, luisteren naar de signalen van mijn lichaam en deze serieus nemen, pijnen en angsten overwinnen, kracht in mezelf hervinden wanneer ik er doorheen zat, accepteren van al hetgeen wat op mijn pad kwam, de boodschappen en lessen leren zien in de gebeurtenissen die zich voordeden, leren vertrouwen dat ik de weg niet alleen ging, zoeken en ontdekken….en nog zoveel meer…

De Camino. Ik vond de weg fysiek zwaar en mentaal moeilijk, vol testen, boodschappen en lessen. Hoe zwaar de weg soms ook was, ik heb nooit gedacht dat ik moest stoppen. Ik wxedlde door, wilde de tocht uitlopen, mijn grenzen in achtnemend. De steun die ik van dierbaren, familie, vrienden, bekenden en veel onbekenden heb ontvangen was enorm. Er zijn momenten geweest dat ik dit ook heel hard nodig heb gehad. Dank iedereen voor zijn steun en bemoediging!! Het is heerlijk om snel iedereen weer te zien. Aankomende zondag kom ik THUIS!!

Ik heb met deze tocht geld willen inzamelen voor MS Research. Voor mij was het belangrijk om niet alleen voor mezelf te lopen, maar om ook iets voor een ander te kunnen betekenen. De hartelijkheid en gulheid waarmee mensen geld hebben gedoneerd is bijzonder. Mijn dank hiervoor is GROOT!! Deze dank zal zeker ook namens MS Research zijn. Vanuit dit pc-tje in een wasserette kan ik niet zien welk saldo er op de rekening staat. Wanneer ik thuis ben zal ik dit nog doorbrieven.

Gezondheid is niet iets wat vanzelfsprekend is. Wanneer je ziek wordt, of een handicap krijgt, vallen dromen en toekomstideexebn weg. Toch wil ik hen, die niet de gezondheid hebben die ze wensen, dit meegeven; houdt niet op met dromen en zoek naar mogelijkheden om je dromen waar je maken! Ik heb Laurent ontmoet die, met hulp van een groep van twintig vrijwilligers, in staat was de camino te maken, terwijl hij niet kan lopen. Er is momenteel een pelgrim op Camino die een halfzijdige verlamming heeft. Elke dag komt deze vrouw 10-15 km dichter bij Santiago. Blinden lopen onder begeleiding de weg. Ik heb een pelgrim gesproken die jarenlang aan een depressie leed. Na het maken van zijn Camino had hij geen depressie meer… Een caminotocht maken was voor dxe9ze mensen een droom. Zo heeft een ieder zijn eigen dromen en verlangens. Zoek en ontdek mogelijkheden.

Er zijn pelgrims-in-spxe9 die mij gevolgd hebben, mensen die het verlangen hebben om de weg ook te gaan. Tegen hen wil ik zeggen: GA! Ga de weg op jouw manier. Ga alleen. Laat je niet afschrikken van de moeilijke dingen die ik op mxedjn pad heb gekregen. Een ieder krijgt zijn lessen op de camino die hij/zij te leren heeft. Vele pelgrims zeiden me dat zij maar een kleuterwandelingetje deden vergeleken met mijn afstand. Echter, voor mxedj was de hele weg, vanaf huis tot Santiago, belangrijk om te lopen. Voor een ander geeft alleen het spaanse deel de voldoening die ze zoeken. Doe het, op de manier wat bij je past. Maar doe het!

De Camino. ‘Weg’ in het spaans, de laatste honderden kilometers aangegeven met schelpafbeeldingen en gele pijlen. Was de Camino alleen de weg die ik ben gelopen, of is het meer? Staat camino niet voor de weg in het algemeen? De weg die elke mens gaat, de levensweg, met pieken en dalen. Terwijl ik het Caminopad aan het aflopen was, kreeg ik via diverse kanalen, van meerdere mensen te horen dat mxedjn camino bemoedigend was voor hun eigen thuiscamino. Door mij aan het worstelen te zien, kregen mensen moed en kracht om met hun eigen worstelingen en strijd verder te gaan. Fijn, om te zien dat ik anderen op deze manier tot steun kon zijn.

Een ieder gaat zijn camino. De xe9xe9n gaat de camino Santiago, de ander een Camino en casa of la route Maison, het maakt niet uit. Zolang je maar gaat. De weg die bij je past.

Zoek, ontdek en ontdek dat je veel meer vindt dan je aanvankelijk zocht.

Misschien is het vervolg van mijn weg wel het schrijven van een boek over de camino die ik ben gegaan??? Een nieuwe droom van mijn dromenlijstje….

liefs van Mirjam